ٱلَّذِينَ إِذَآ أَصَٰبَتْهُم مُّصِيبَةٌۭ قَالُوٓا۟ إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّآ إِلَيْهِ رَٰجِعُونَ ١٥٦
Translations
Who, when disaster strikes them, say, "Indeed we belong to Allāh, and indeed to Him we will return."
Àqueles que quando uma desgraça os alcança, dizem: "Por certo, somos de Allah e, por certo, a Ele retornaremos."
(彼らは)災難が降りかかれば、「本当に私たちは、アッラー*にこそ属します。そして必ずや私たちは、かれの御許へと帰り行くのです」と言う者たち。
جنہیں، جب کبھی کوئی مصیبت آتی ہے تو کہہ دیا کرتے ہیں کہ ہم تو خود اللہ تعالیٰ کی ملکیت ہیں اور ہم اسی کی طرف لوٹنے والے ہیں۔
(yaitu) orang-orang yang apabila ditimpa musibah, mereka berkata "Innā lillāhi wa innā ilaihi rāji'ūn" [52] (sesungguhnya kami milik Allah dan kepada-Nyalah kami kembali).
[52] Kalimat ini dinamakan kalimat istirja' (pernyataan kembali kepada Allah). Disunnahkan mengucapkannya pada waktu ditimpa musibah, baik besar atau kecil.
Onlar ki, başlarına bir musibet geldiği zaman "Muhakkak biz Allah'a aitiz ve şüphesiz O'na geri döneceğiz" derler.
ceux qui, frappés d’un malheur, disent : « Nous appartenons à Allah et c’est à Lui que nous retournerons. »
156. Aquellos que cuando les alcanza una desgracia dicen: “De Dios somos, y a Él retornaremos [para que nos juzgue por nuestras acciones]”.
همان کسانی که هر گاه مصیبتی به ایشان میرسد [از روی رضایت و تسلیم] میگویند: «به راستی که ما از آنِ الله هستیم و به سوی او بازمیگردیم».
die, wenn sie ein Unglück trifft, sagen: „Wir gehören Allah, und zu Ihm kehren wir zurück.
他们遭难的时候,说:“我们确是安拉所有的,我们必定只归依他。”