قَالَتْ يَٰوَيْلَتَىٰٓ ءَأَلِدُ وَأَنَا۠ عَجُوزٌۭ وَهَٰذَا بَعْلِى شَيْخًا ۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَىْءٌ عَجِيبٌۭ ٧٢
الترجمات
She said, "Woe to me![565] Shall I give birth while I am an old woman and this, my husband, is an old man? Indeed, this is an amazing thing!"
[565] An expression of surprise and amazement.
Ela disse: "Ai de mim! Darei à luz, enquanto estou velha e este meu marido é ancião? Por certo, isso é cousa admirável!"
彼女(サーラ)は言った。「我が災いよ[1]!私は年寄りで、これ(イブラーヒーム*)は老人である我が主人だというのに、私が出産するとでも?本当にこれは全く、驚くべきことです」。
[1] ここでの「我が災いよ」は、驚(おどろ)きや否認の気持ちを表す(前掲書、6:4376参照)。
وه کہنے لگی ہائے میری کم بختی! میرے ہاں اوﻻد کیسے ہو سکتی ہے میں خود بڑھیا اور یہ میرے خاوند بھی بہت بڑی عمر کے ہیں یہ تو یقیناً بڑی عجیب بات ہے![1]
[1] یہ اہلیہ حضرت سارہ تھیں، جو خود بھی بوڑھی تھیں اور ان کا شوہر حضرت ابراہیم (عليه السلام) بھی بوڑھے تھے۔ اس لئے تعجب ایک فطری امر تھا، جس کا اظہار ان سے ہوا۔
Dia (istrinya) berkata, "Sungguh ajaib, mungkinkah aku akan melahirkan anak padahal aku sudah tua, dan suamiku ini sudah sangat tua? Ini benar-benar sesuatu yang ajaib."
(İbrahim'in karısı) Vay halime! Ben ihtiyar bir kadınım, kocam da yaşlı olduğu halde nasıl doğurabilirim? Bu şaşılacak bir şey! dedi.
Elle s’exclama : « Ô malheur ! Moi, enfanter à un âge si avancé, alors que mon mari que voici est un vieillard ? Voilà qui serait bien surprenant ! »
72. Ella exclamó: “¡Cómo es posible! ¿Cómo he de concebir ahora que soy anciana, y mi marido también es un anciano? Esto es algo asombroso”.
[ساره] گفت: «ای وای بر من! آیا در حالی که خودم پیرزنم و این شوهرم پیرمردی [فرتوت] است، فرزند میزایم؟ به راستی، این امری شگفتآور است».
Sie sagte: O wehe mir, soll ich noch gebären, wo ich doch alt bin, und dies ist doch mein Ehemann, schon ein Greis? Das ist fürwahr eine verwunderliche Sache.
她说:“咄咄怪事,我这个老太婆还会生孩子吗?这是我龙钟的丈夫。这确是一件怪事!”