إِنَّ إِبْرَٰهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّٰهٌۭ مُّنِيبٌۭ ٧٥
الترجمات
Indeed, Abraham was forbearing, grieving[567] and [frequently] returning [to Allāh].
[567] i.e., sighing or moaning during supplication out of grief for people and fear of Allāh.
Por certo, Abraão era clemente, suplicante, contrito.
本当にイブラーヒーム*こそは寛容な者、哀願する者[1]、よく(アッラー*に悔悟して)立ち返る者である。
[1] 「哀願する者」については、悔悟章114の訳注を参照。
یقیناً ابراہیم بہت تحمل والے نرم دل اور اللہ کی جانب جھکنے والے تھے.
Ibrahim sungguh penyantun, lembut hati dan suka kembali (kepada Allah).
Doğrusu İbrahim, yumuşak huylu, duygulu ve gönülden (Allah'a) yönelen biriydi.
Abraham était, en vérité, un homme magnanime qui implorait son Seigneur humblement et revenait sans cesse à Lui.
75. Abraham era indulgente, lleno de compasión y siempre pedía perdón.
به راستی که ابراهیم بردبار و بسیار نیایشگر و بازآینده [به درگاه ما] بود.
Ibrahim war wahrlich nachsichtig, weichherzig und reuig.
易卜拉欣确是宽仁的,确是慈悲的,确是悔悟的。